Eerste poging...

Stond ik vanmorgen nog weer eens ontzettend te mopperen op jongste dochter omdat ze weer helemaal met haar gedachten op haar roze wolk zat en totaal niet in de gaten had dat er toch opgeschoten moest worden..Krap een uur later zat ik apetrots naast datzelfde dromerige kind in de spreekkamer bij de schoolarts. Wat heerlijk als ze zo lekker zit te glimmen en te grinniken. Het is toch prachtig als je met zo'n laat-maar-waaien mentaliteit in het leven staat?
Tja, en een hippe springveer als jongste dochter snapt natuurlijk helemaal niet dat er juffen en moeders zijn die daar helemaal niet op zitten te wachten als er een beetje tempo gemaakt moet worden... Huh, wat zeg je, tempo....??

Ach, wat wil je ook, met een grotere zus die 's ochtends aan tafel heerlijk de tijd neemt en vaak eens lekker (not!) met grote broer overhoop ligt.. Ik zal het maar eerlijk bekennen, deze moeder is geen ochtendmens.. Echt, ik heb het geprobeerd, vrolijk, opgeruimd en vooral geduldig te zijn, maar ik heb gewoon wat opstarttijd nodig. Even bijkomen en rustig de dag starten. Daarna kan ik er flink tegenaan en gerust de dag doorrennen en regelen, maar niet direct.. Gelukkig houdt jongste zoon nog een beetje rekening met mij en draagt ook manlief zijn steentje bij.. Wat dat betreft zijn we gelukkig elkaars tegenpolen en is hij 's ochtends juist wel op zijn best...

's Middags een beoordelingsgesprek gehad bij mijn nieuwe teamleidster op het werk. Heel positief allemaal, dus ik zat zelf ook even op een roze wolk..heerlijk gevoel. Ik weet het, ik vind gewoon heel veel dingen leuk om te doen, maar het valt vaak niet mee om alles te combineren. 2 dagen werken, druk gezin met allerlei sporten, mijn webwinkel, kleding enzo maken voor de kids, een sociaal leven etc etc en dan is het zo fijn dat mijn pogingen tot jongleren gewaardeerd worden. Soms lijkt het wel of alles maar moet lukken en dat je niet mag laten zien dat je er af en toe even doorheen zit, want "ik heb toch zelf voor een groot gezin gekozen". Dat is ook zo en ik ben ook superblij met ze, zou ze voor geen goud willen missen en manlief ook niet, maar af en toe is mijn energie gewoon even op. En dan is het heerlijk om bij anderen te lezen dat zij dat ook hebben....

En nu ga ik lekker slapen...