Dat is goed voor de liefde (1)

Het heeft even geduurd en we hebben de locatie dagelijks een aantal keer aangepast voordat we definitief boekten, maar afgelopen weekend was het dan zover.. Heerlijk samen een weekendje weg, met z`n twee en zonder kids. De vorige keer dat we samen weg gingen, zat Thijmen trouwens nog lekker verstopt in mijn dikke buik.
We (lees: ik) hadden een aantal wensen waaraan de retraite moest voldoen: lekker rustig en natuurrijk, beetje afgelegen mocht, we gingen vooral niet shoppen (belangrijk detail), maar wel wandelen, kletsen, boeken lezen en genieten...

Schier.monnikoog werd het dus niet door een of ander event, Brugge of Gent werden het ook niet, want we gingen tenslotte niet winkelen, en zo vielen er nog wel meer plaatsen af. Toen we er niet uit leken te komen hebben we arrangementen en aanbiedingen van hotels bekeken en kwamen zo op een hotel in Venlo uit (een beetje van `ogen dicht en prikken maar`). Het zag er mooi uit, ligt in een bosrijke omgeving en het hotel heeft een Wellness centre, dus dat bood voldoende mogelijkheden voor optimale ontspanning. De rest zouden we nog wel zien..

Niet gehinderd door enige kennis van topografie leek het mij een leuk idee om onderweg naar Venlo een kleine omweg te maken langs Harderwijk, om eindelijk eens naar een fair van haar te gaan. Kon wel, toch? Manlief keek even vreemd op, opende stilzwijgend de kaart van G.oogle om te laten zien hoe `klein` die omweg was en ging daarna zonder morren toch akkoord met mijn voorstel. Tenslotte waren we in de planning al afgezakt van Schier.monnikoog naar Venlo, dus dit kon ook nog wel, zo redeneerde hij ;-) Ach, hij kent mij tenslotte al langer dan vandaag haha..

Na alle voorbereidingen, twijfels (zie eerder logje) en schoonmaakacties in huis, vertrokken we, toch weer later dan gepland, richting Harderwijk. Ik kletste honderduit (ik ga altijd ratelen als ik gespannen ben) en manlief knikte braaf ja en amen. Of hij hoorde wat ik zei betwijfel ik :-) Zoals ik al zei, hij kent mij al langer..
Helemaal in één keer goed gereden, lang leve de navigatie, en toen op naar de fair.

En dan sta je dus ineens binnen, in dat geweldige huis, tussen al die mooie spullen. Een hele aparte ervaring. En mooi dat het was, ik was (en ben) erg onder de indruk! Eerst maar eens al die leuke spullen bekijken, ondertussen dubbend of ik nou wel of niet iets zou zeggen. Waarom was ik nou zo nerveus? Manlief liep een stuk relaxter rond, zich ondertussen verbazend over de herkenning van menig item.. Schat, die kussens, die hebben wij toch ook? En dat daar komt mij ook erg bekend voor.. Maar, zo grappig, hij was net zo enthousiast als ik en al gauw moesten we alvast een aantal dingen bij de kassa leggen, want we hadden onze handen vol. Hoe bedoel je, een weekend niet shoppen hahaha...
Omdat ik het toch wel een beetje raar vond om niets tegen haar te zeggen en er later wel een logje over te produceren, heb ik toch maar mijn mond open gedaan. Maar wat een onzin kraamde ik uit...help! De helft weet ik gelukkig niet meer, maar geloof mij maar, het waren opmerkingen in de trant van `je hebt haar` (je weet wel, van die reclame..)...pffft. En absoluut geen reden om zo nerveus te zijn hoor, want ze is echt superaardig!
Ze waarschuwden ons voor de lange files richting het zuiden, zeker dit weekend met dat popfestival, en raadden ons aan om pas na het eten te vertrekken. We hebben dus nog even gezellig buiten wat gedronken (ik hartje rosé) en veel gekletst. Zij en zij waren er ook en het was enorm gezellig. Van zenuwen gelukkig geen sprake meer, ik voelde mij lekker op mijn gemak (en heel blij met de herkansing om een betere indruk achter te laten ;-) ..). Wat een gezellige en lieve mensen, alle vier!! Wat leuk om jullie ontmoet te hebben! Een beter begin van ons weekend konden manlief en ik ons niet voorstellen...
Na een heerlijke maaltijd bij de Italiaan (geweldige tip!) en nog een paar leuke winkeltjes ingedoken te zijn, vertrokken we naar Venlo waar we, hoera zónder file, aankwamen...

En de titel van dit logje? Toen we `s avonds `oma` belden om te vragen hoe het met de kids ging vertelde zij wat Jasmijn `s middags had gezegd:
- Oma, vind je het niet gek dat papa en mama er niet zijn?
- Nee hoor, die zijn toch samen een weekendje weg?
- Weet je waarom, oma? Dat is goed voor de liefde!

De schat!
Het werd dé spreuk tijdens ons weekendje ;-)