B.A.M.

Bewust Alleengelaten Moeder.
Hmmmm, in tegendeel.
Maar zo voel ik mij wel eigenlijk.
Manlief en Jasper zijn zaterdag voor vier dagen naar Barcelona vertrokken. Helemaal leuk natuurlijk en ik gun het ze van harte. Sterker nog, het idee kwam zelfs van mij. Volgens de korte sms-jes die we tot nu toe ontvangen hebben ze het geweldig naar hun zin. Good for them. Echt!

Aan de andere kant betekent dit dat ik nu alleen thuis ben met de rest.
Normaal gesproken geen probleem. Ik ben wel wat gewend. En dit is niet de eerste keer dat ik er voor een paar dagen alleen voor sta met een baby in het gezin.
Het is wél de eerste keer dat ik dit doe terwijl ik aan het lijnen ben. Niet de beste timing, dat geef ik toe, maar ik wilde gewoon niet langer wachten. Die extra kilo's moeten er toch een keer af en dat gaat niet vanzelf.
Ik volg sinds vorige week een erg streng dieet, maximaal 500 cal. per dag. En dat is niet veel als je de hele dag in touw bent :-( Ik ben van slag, erg moe, voel mij slap, ben kribbig en heb last van huilbuien. Leuke moeder hè :-( De kids zijn ook van slag. Zelfs kleine Valentijn voelt dat er iets niet gewoon is, dus we botsen allemaal behoorlijk.
Gisteren was ik van 6.00 tot 23.00 uur in touw, waarna eindelijk iedereen sliep. Vandaag lagen de meiden en Thijmen om 19.30 uur op bed en heb ik even tijd met Valentijn genomen, die nu ook lekker ligt te slapen.
We hebben met elkaar gekibbeld, we hebben met elkaar gehuild en aan het einde van de dag hebben we elkaar een grote knuffel gegeven en gezegd dat we het morgen anders gaan doen.

Nu maar hopen dat al dat geren en gestress ertoe leiden dat ik woensdag (weegmoment) in ieder geval een paar kilo lichter ben. Levert het in ieder geval nog iets op...

Morgen hoop ik op een droge herfstdag.
Kunnen we met z'n allen even uitblazen in het bos.
Tot die tijd heb ik mij getroost met een bestelling bij Hennie en bij Ilona ;-)

(O ja, waar die titel dan op slaat? Het voelt soms alsof ik er alleen voor sta...
Tuurlijk, gisteren is Sarah door vrienden naar de hockey en weer thuis gebracht en heeft mijn schoonmoeder de schaatsles voor rekening genomen, terwijl ik de boodschappen, het huishouden en de 10 wasbeurten regelde. Mijn schoonvader bracht de meiden gisteren vóór het eten thuis. Ik voelde mij als een dweil en zag er waarschijnlijk ook zo uit. Waarop hij uitbracht dat ik vast wel erg moe was en het vast een behoorlijke opgave was, gevolgd door een "Nou, succes hè" en de deur uitging.)