woensdag 29 september 2010

De uitkomst

Vandaag was dé dag. De dag van het gesprek tussen manlief en opperbaas.
De afspraak was gisteren nog eens verzet van de middag naar de ochtend. Ach, dan is er maar eerder iets bekend dacht ik zo. We deden heel stoer tegen elkaar, mijn lief en ik. Durfden er niet hardop over te praten. Nee, eerst maar eens afwachten wat er gezegd zou worden. Voor de zekerheid had ik mij op mijn werk maar wel afgemeld voor de geplande teambuilding.. Verder de nodige zenuwen natuurlijk..
Vanmorgen heb ik de hele ochtend met jongste in pyjama rondgehobbeld en voornamelijk achter de computer gezeten terwijl de kleine man met de L.ego bezig was. Voordeel daarvan was wel dat ik nu al wel halverwege mijn blogrondje ben. Moest steeds denken aan een reactie van haar maandag, iets over hete soep en de IT-business.. Om 10 uur berichtje van manlief dat de eerste collega zijn gesprek had gehad en wonderwel, wel in een nieuwe/andere functie, mag blijven. Kijk, dat biedt perspectief dacht ik toen. Manlief was een uur later aan de beurt, dus nog snel even succes gewenst.
Maar om 11.10 uur ging de telefoon..manlief.. Met de mededeling dat hij onderweg naar huis was. Huh? Pardon? Slecht nieuws dus.
Ik kan er verder niet te veel over vertellen zo op mijn blog, je-weet-wel iets met geheimhouding en niet negatief over elkaar mogen doen en zo, maar feit is dat zijn functie per einde dit jaar wordt opgeheven. Niks negatiefs over zijn functioneren, bedrijf niet in slecht weer (eerder tegenovergestelde), alles positief, maar gewoon bedankt en tot ziens. Het was leuk en straks is het klaar. Dus. En nu.
Nu moeten we allemaal moeilijke dingen gaan bespreken en regelen, loop ik over van de stress, zitten de tranen erg hoog vanwege spanning en problemen en natuurlijk hormonen. Want hoe moet dat nu? In deze tijd en met een nieuwe beeb in de buik? Ik pieker mij suf. Geen beste situatie dus... Gelukkig gaat het met manlief wel goed. Oké, hij is teleurgesteld, maakt zich zorgen, maar hij praat erover, is rustig en denkt veel na. Hij is bereikbaar voor mij, sluit zich niet af en daar ben ik wel heel blij mee.
Het komt wel goed. Vast. Hoop ik...

13 opmerkingen:

  1. Goh meissie toch... dat is moeilijk er nu bij te hebben. Ik wens jullie veel succes, wijsheid en geluk. Een dikke knuffel!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is zo zuur als je weet dat het niet aan je functioneren ligt maar je toch wordt "buiten geveegd". Neem even de tijd om het een plaatsje te geven en ik duim mee dat er weer iets leuks op zijn pad komt.

    Sluit me aan bij Diana en wens je ook veel wijsheid en sterkte!

    Lieve groet,
    Colinda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit is wel heel zuur zeg....Heel veel sterkte en een dikke virtuele knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. heel veel sterkte....

    groetjes manuela

    BeantwoordenVerwijderen
  5. jee.. ik open mijn dashboard om even bij te lezen en de eerste 3 verhalen zijn nu niet echt om blij van te worden.
    Bah ontslagen worden is zo vreselijk en zeker als er geen reden is.. het bedrijf gaat goed, jij doet het goed....maar toch!
    ik wens jullie sterkte en doe rustig aan denk aan beeb in je buik die kan geen stress gebruiken!
    groetjes
    Anita
    http://alle-mooie-dingen.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een slecht nieuws zeg voor jullie!
    Kan me helemaal voorstellen dat je dat er nu echt even niet bij kan hebben! Hopenlijk komt er snel iets nieuws op zijn pad, sterkte ermee!
    Om nog even terug te komen op je vraag op mijn blog, ik heb het dekbedovertrek gekocht bij
    Saartje Prum. De quilt had mijn vriendin al eens gekocht toen ze in ging kopen voor haar winkeltje, hij is van Ralph Smits.
    En de postkaartkussens zijn van de L.een B.akker.
    lieve groet, Erna

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Slik...
    hier kun je je niet op voorbereiden, maar fijn dat er goed over gesproken kan worden.
    Hopelijk komt er vlug een andere, en als het kan, fijnere baan.
    Zoals jezelf zegt, het komt goed...
    Knuffel aan beeb..
    Lieve groetjes, Margot.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nou, dat is balen zeg! Zoals je al begreep had ik dat absoluut niet verwacht... Heel veel sterkte om nu dit slechte nieuws even te verwerken. Maar het komt vast goed, hoop dat hij snel een andere en veel leukere baan vindt!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Gatver wat vervelend zeg , gelukkig is hij er rustig onder en hier komt ook een oplossing voor dat zal je zien !

    BeantwoordenVerwijderen
  10. He bah wat stom zeg. Ik hoop dat man snel iets anders vindt wat minstens net zo leuk is als wat hij had. En weet je: het komt vast en zeker goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @allemaal: bedankt voor jullie steun en lieve reacties! Doet ons echt heel goed!
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een hard gelag. (Spelling?) En ik snap je zorgen zo....jezus meid, ik lees het nu pas. Dit is niet wat je als zwangere wilt horen en meemaken. Godzijdank zijn jullie een goed geolied koppel, daar zal het niet an liggen. En het kot vast goed, ja, maar dat neemt je zorgen van nu niet weg...

    Hart onder de riem lieverd....

    BeantwoordenVerwijderen