Hier zitten we nou echt niet op te wachten

Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst sinds maanden weer eens naar de sportschool geweest.
Misselijkheid aardig voorbij en energie weer een beetje op peil, dus ik vond het wel weer tijd worden. Helemaal blij klom ik weer op de crosstrainer, klaar voor een workout van 45 minuten, met weerstandlevel 3.
Dat ik er een beetje uit was bleek wel uit het feit dat ik mijn handdoek was vergeten. Dom dom dom.. En het ging ook niet zo soepel meer als voorheen. Moest zelfs onderweg, met nog maar vijf minuten te gaan tot de cooling down, een heuse plaspauze inlassen *schaam*. Ik wijt het maar aan buik + inwoner ;-)
Na afloop van het sporten wel een heel voldaan gevoel, dat wel.
En de volgende dag en die daarna (zelfs vandaag nog) heel erg last van bandenpijn en mijn buik.. Was natuurlijk ook niet zo slim om meteen weer helemaal voluit te gaan. Dat snap ik nu ook wel.. Ach, a.s. vrijdag pas mijn afspraak met een instructeur om kennis te maken met een paar andere apparaten. Ik dacht zo, met die buik is toch niets te beginnen, dus laat ik mij concentreren op benen, rug en armen en oh ja ook nog wat met die bekkenbodemspieren. Zou ik ze nog kunnen terugvinden ;-) ? Ik denk nog even na over mijn geplande tweede date met de crosstrainer morgen.. Welles, nietes, welles, nietes.....

De laatste paar dagen waren verder hectisch. Mijn lontje is kort en er is teveel te doen. Mijn lijstjes weer te lang en de dagen te kort. Ach, niets nieuws.. Wel nieuw dat manlief eindelijk bericht kreeg van zijn werk, vandaag om half zes toen hij al lang en breed thuis was. Verontrustend nieuws en mogelijk met grote gevolgen.. En dat kan ik er nu echt niet bij hebben..zucht..

Hij werkt al zo'n 8 à 9 jaar met wisselend plezier bij deze werkgever. Aan een omvangrijk project. Maar een directiewisseling heeft grote gevolgen voor de IT-afdeling. Het gaat niet eens echt om geld, maar de nieuwe directeur vindt het teveel gedoe, zo'n eigen IT-afdeling die zelf ontwikkelt. Het team moet waarschijnlijk gehalveerd worden en daar zijn ze nu al een hele hele hele lange tijd over aan het nadenken, daar in de directiekamer. De datum waarop manlief en zijn collega's duidelijkheid zouden krijgen is al zo vaak verzet dat ik niet meer geloofde in een beslissing voor 31 december dit jaar. Maar dus wel toch.. Via een collega hoorde hij vanmiddag dus dat hij na het al lang en breed verlaten van kantoor waarschijnlijk een email had gehad waarin de afspraak van a.s. woensdag wordt aangekondigd. En dat was ook zo. Met de opperbaas en het hoofd P&O. En dat belooft niet veel goeds denk ik dan. De helft van het team heeft zo'n afspraak, tel dus maar na. We hebben zenuwen, manlief en ik. En zenuwen is niet goed voor een zwangere buik zeg ik je. Hoop dat de krampen na woensdag over zijn en dat manlief goed nieuws krijgt (al geloof ik er zelf niet in). Duimen jullie mee?

(oh en jobtips zijn natuurlijk ook, alvast, van harte welkom, je weet tenslotte maar nooit..)