Een paar dagen geleden las ik op een aantal blogs over een lief klein en heel dapper meisje, Emilie.
En sindsdien gaat haar verhaal niet meer weg uit mijn hoofd…wat oneerlijk en wat verschrikkelijk moeilijk voor Emilie en haar ouders en broertje.. Ik hoop toch zó dat de behandelingen aanslaan.
En ik voel mij machteloos, net als zovelen.
En daar kan ik niet tegen. Dan wil ik iets doen, die onmacht omzetten in actie.
Dus heb ik een pakketje voor haar gemaakt. Ik heb, ontroerd tot en met, gelezen hoe Emilie en haar papa laatst samen heerlijk hebben getut, gespeeld, gehobbeld en geknuffeld.
Afijn, u snapt het wel, qualitytime tussen papa en dochter.
En daar sluit mijn pakketje hopelijk op aan.
Een heel klein beetje steun in hele bange dagen…
.jpg)
Wat lief van je zeg !! Toevallig heb ik daar laatst ook zitten lezen en was tot tranen toe geroerd...
BeantwoordenVerwijderenik heb een kaartje gestuurd....onze huiskaart: een kaart van Nijntje als brandweer...
BeantwoordenVerwijderen@Huize Steen: las net dat ze overspoeld worden met kadootjes, kaarten en nog veel meer van dat moois, goed hè?! Heb mij nooit gerealiseerd dat zoiets kleins als bv alleen al een reactie op iemands blog al zo veel kan betekenen..mooi..
BeantwoordenVerwijderen@Repel: lief van jou!! En wat leuk, zo'n huiskaart...
manlief werkt met computers, maakt toch minder indruk ;-)
Net gelezen, wat ontzettend zielig zeg...met tranen in mijn ogen....
BeantwoordenVerwijderenWat lief van je om een pakketje te sturen! 'Mooi' dat zo'n blog een olievlekwerking heeft en inmiddels heel veel mensen kunnen lezen hoe naar die kankerkanker is. Zeker bij kleine kinderen.
BeantwoordenVerwijderen